210 68 10 300 24ώρες/7ημέρες Πληρωμη Online
Diving while pregnant

Εγκυμοσύνη και Αυτόνομη Κατάδυση (SCUBA)

Μπορεί μία έγκυος να κάνει αυτόνομη κατάδυση;

Εγκυμοσύνη και Αυτόνομη κατάδυση (SCUBA)

Heather E. Held, B.S., καιNeal W. Pollock, Ph.D

Το αν μία γυναίκα σε ενδιαφέρουσα μπορεί να κάνει αυτόνομη κατάδυση είναι μια ερώτηση που επηρεάζει όχι μόνο την ίδια αλλά επίσης τον σύντροφό της, το ζευγάρι της στην κατάδυση και τους επαγγελματίες εκπαιδευτές και συνοδούς (divemasters). Πολλοί δύτες θα θυμούνται από την εκπαίδευσή τους ότι οι γυναίκες ενθαρρύνονταν να σταματήσουν την κατάδυση κατά την Εγκυμοσύνη.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της κατάδυσης κατά την Εγκυμοσύνη; Τι είναι εκείνο του κάνει την κατάδυση επικίνδυνη για την ανάπτυξη του εμβρύου; Η βιβλιογραφία μας δίνει μια καλή βάση για συζήτηση.

Όπως με όλες της έρευνες, υπάρχουν όρια στα πόσα οι υπάρχουσες μελέτες μπορούν να μας πουν. Για λόγους ηθικής, τα πειράματα με εγκύους είναι πολύ περιορισμένα. Οι περισσότερες μελέτες που διεξήχθηκαν σε ανθρώπους είναι έρευνες, και οι έρευνες έχουν αδυναμίες, περισσότερο γιατί δεν μπορούν να ελεγχθούν το ίδιο εύκολα όπως μέσα σε ένα εργαστήριο και επίσης μπορούν να εμπεριέχουν προκατάληψη και μεροληψία.

Μια έρευνα πραγματοποιήθηκε σε γυναίκες δύτριες που είχαν πρόσφατα γεννήσει. Οι 69 από αυτές δεν καταδύθηκαν κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και οι 109 είχαν καταδυθεί. Αυτές που δεν είχαν καταδυθεί δεν ανέφεραν κάποιο πρόβλημα κατά την γέννηση ενώ εκείνες που είχαν, ανέφεραν κάποια προβλήματα σε συχνότητα 5,5% 7.
Ο συγγραφέας της έρευνας για να προσδώσει προοπτική, ανέφερε ότι το ποσοστό αυτό βρίσκεται μέσα στο σύνηθες ποσοστό προβλημάτων εφ’ όλου του πληθυσμού. Το μικρό δείγμα της έρευνας και η πιθανότητα μεροληψίας σε όσους ανταποκρίθηκαν στην έρευνα κάνει το αποτέλεσμα ακόμα πιο δύσκολο να ερμηνευθεί.

Ενώ οι έρευνες μπορεί να δημιουργήσουν συσχετισμούς, δεν μπορούν να τους επιβεβαιώσουν ή αιτιολογήσουν. Στην περίπτωση αυτή, η έρευνα δε μπορεί να επιβεβαιώσει ότι η κατάδυση προκάλεσε πρόβλημα. Για να αποκτήσουν αυτά τα δεδομένα, οι επιστήμονες βασίζονται σε μελέτες σε ζώα σε πολύ πιο ελεγχόμενο περιβάλλον.

 

“Καταδύσεις” σε υπερβαρικούς θαλάμους (πίεση πάνω από 1 ατμόσφαιρα)

Οι θάλαμοι συμπιέσεως μπορούν να προσομοιώσουν την αυξημένη πίεση των καταδύσεων και έχουν χρησιμοποιηθεί για να ελεγχθούν διάφορα είδη ζώων. Τα εν λόγω αποτελέσματα πρέπει στη συνέχεια να συσχετισθούν με στην εμπειρία της αυτόνομης κατάδυσης από ανθρώπους.

Πολλές πολύπλοκες διαδικασίες συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, και οι διαταραχές της κανονικής ροής των πραγμάτων μπορεί να οδηγήσουν σε ποικίλες επιπλοκές. Οι περισσότερες μελέτες που σχετίζονται με τις καταδύσεις έχουν ασχοληθεί με το πρώτο και τρίτο τρίμηνο της κύησης. Η έρευνες κατά το πρώτο τρίμηνο έχουν επικεντρωθεί στην τερατογέννεση, και σε ελαττώματα που προκαλούνται κατά τη γέννηση από την έκθεση σε υπερβαρικό οξυγόνο (>1ΑΤΑ).

Η έρευνες κατά το τρίτο τρίμηνο εξέτασαν τις επιπτώσεις στο έμβρυο από τη Νόσο εξ’ αποσυμπιέσεως του Αζώτου ή αλλιώς Νόσου των Δυτών (DCS), και πώς οι καταδύσεις και το εμβρυϊκό κυκλοφορικό σύστημα αλληλεπιδρούν.

Μια σειρά από αναπτυξιακές ανωμαλίες έχουν συσχετισθεί με την έκθεση σε υπερβαρικό οξυγόνο. Αυτές περιλαμβάνουν χαμηλό σωματικό βάρος κατά τη γέννηση των παιδιών εκείνων των μητέρων που είχαν καταδυθεί14,15,26, αποβολή28, φυσαλίδες στο αμνιακό υγρό13,25, πρόωρη γέννα14, ανώμαλη ανάπτυξη κρανίου11,15,16, κακοσχηματισμένα άκρα11,15,16, ανώμαλη ανάπτυξη της καρδιάς16,20, αλλαγές στο κυκλοφορικό του εμβρύου2, αδυναμία των άκρων (που σχετίζονται με τη Νόσο των Δυτών21) και τύφλωση14.

Σε κάθε κατάδυση εκθέτουμε του εαυτούς μας σε υπερβαρικό οξυγόνο – συμπιεσμένο οξυγόνο λόγο πίεσης. Ένα ασφαλές όριο μερικής πίεσης οξυγόνου (PO2) είναι μεταξύ 1,4 ΑΤΑ και 1,6 ΑΤΑ19.

Ο πίνακας 1 δείχνει το βάθος σε πόδια θαλασσινού νερού (fsw) και σε μέτρα θαλασσινού νερού (msw) όπου συναντάμε αυτά τα όρια της μερικής πίεσης του οξυγόνου ανάλογα με το εισπνεόμενο μίγμα αερίου.

 

Πίνακας 1
Αέριο Όρια Μερικής Πίεσης Οξυγόνου (PO2)
1,4 ATA 1,6 ATA
fsv msv fsv msv
100% Ο2 13 4 20 6
36% Nitrox 95 29 114 35
32% Nitrox 111 34 132 40
AIR (21%O2) 187 57 218 66

Επεξηγήσεις:
100% Ο2 = Καθαρό οξυγόνο
AIR (21%O2) = Ο κανονικός αέρας που εισπνέουμε
32% Nitrox = Εμπλουτισμένος αέρας με οξυγόνο 32%
36% Nitrox = Εμπλουτισμένος αέρας με οξυγόνο 36%

 

Τα τρωκτικά, τα οποία έχουν μεγάλες γέννες και σχετικά σύντομη περίοδο κύησης12, έχουν χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη των επιπτώσεων του υπερβαρικού οξυγόνου στο αναπτυσσόμενο έμβρυο. Θηλυκό χάμστερ με νόσο των δυτών χωρίς θεραπεία είχε απογόνους με σοβαρές ανωμαλίες των άκρων και του κρανίου15,16 . Χάμστερ σε εγκυμοσύνη με νόσο των δυτών που υποβάλλονταν σε θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο έκαναν επίσης απογόνους με ανωμαλίες, αν και με μικρότερη συχνότητα από εκείνα χωρίς θεραπεία15. Καμία μελέτη δεν ανέφερε αξιοσημείωτες διαφορές στην ανατομική ανάπτυξη μεταξύ των απογόνων από την ομάδα ελέγχου που δεν «καταδύθηκε» και την ομάδα που «καταδύθηκε» χωρίς όμως να εμφανίσει συμπτώματα Νόσου των Δυτών15,16.

Η καρδιά του εμβρύου αρουραίου έχει αποδειχθεί ευαίσθητη στην πολύωρη έκθεση σε υπερβαρικό οξυγόνο (3 ΑΤΑ για οκτώ ώρες), μολονότι αυτό είναι ένα μέγεθος που οι άνθρωποι θα μπορούσαν να αντέξουν. Σε σχεδόν τις μισές περιπτώσεις, το διάφραγμα, το οποίο χωρίζει τη δεξιά και την αριστερή πλευρά της καρδιάς, απέτυχε να σχηματιστεί κανονικά20.
Τα βασικά αιμοφόρα αγγεία είχαν σχηματισθεί λανθασμένα εξίσου συχνά ώστε να θέτουν σε κίνδυνο την κανονική κυκλοφορία20.

Μια άλλη μελέτη σε αρουραίους που εκτέθηκαν σε υπερβαρικό οξυγόνο δε διαπίστωσε σημαντικές διαφορές μεταξύ των απογόνων από μητέρες που είχαν καταδυθεί και απογόνους από μητέρες που δεν είχαν. Η μερική πίεση του οξυγόνου σε αυτή τη μελέτη (1,3 ΑΤΑ για 70 λεπτά) ήταν σημαντικά μικρότερη από εκείνη που χρησιμοποιήθηκε στην προηγούμενη. Η διαφορά της θεραπείας μπορεί να εξηγήσει τα ανόμοια αποτελέσματα.

Ο Πίνακας 2 δείχνει το χρονοδιάγραμμα της ανάπτυξης του ανθρώπινου εμβρύου κατά την εγκυμοσύνη. Φαίνεται ότι η έκθεση σε υπερβαρικό περιβάλλον μπορεί να αλλάξει τα σήματα στα οποία στηρίζονται οι εμβρυϊκοί ιστοί για να ενορχηστρώσουν σωστά τις αναπτυξιακές διαδικασίες. Η φύση της ανωμαλίας επηρεάζεται από το χρόνο της προσβολής. Είναι σημαντικό να σημειωθεί, ωστόσο, ότι η έκθεση δεν θα επηρεάσει την ανάπτυξη σε όλες τις περιπτώσεις.

 

Πίνακας 2

Ανάπτυξη του εμβρύου κατά την εγκυμοσύνη (τροποποιημένη από τις ιστοσελίδες WebMD21 και The March of Dimes16)

Χρονική Περίοδος Ανάπτυξη του εμβρύου
1ο Τρίμηνο 1ος Μήνας Αρχίζουν να σχηματίζονται τα άκρα (χέρια και πόδια), καρδιά, πνεύμονες, νευρικός σωλήνας (νωτιαίος μυελός και εγκέφαλος), πλακούντας, σαγόνι, λαιμός, σχηματισμός των κυττάρων του αίματος. Η καρδιά αρχίζει να κτυπά22
2ος Μήνας Αυτιά, χέρια, πόδια, βλέφαρα, τα δάχτυλα των χεριών και ποδιών μεγαλώνουν. Τα οστά αρχίζουν να αντικαθιστούν τους χόνδρους. Τα κυριότερα όργανα σχηματίζονται, αλλά
εξακολουθούν να αναπτύσσονται.
3ος Μήνας Νύχια χεριών και ποδιών, αρχίζουν να σχηματίζονται στο στόμα τα μελλοντικά δόντια, μαλλιά, αυτιά, αναπτύσσονται τα αναπαραγωγικά όργανα. Το κυκλοφορικό και το ουροποιητικό σύστημα αρχίζουν να λειτουργούν.
2ο Τρίμηνο 4ος Μήνας Σχηματίζονται τα βλέφαρα, τα φρύδια, οι βλεφαρίδες. Το νευρικό σύστημα αρχίζει
να λειτουργεί.
5ος Μήνας Σχηματίζονται τα δακτυλικά αποτυπώματα και τα αποτυπώματα των δακτύλων των ποδιών. Αναπτύσσονται οι μύες. Περίοδος ταχείας ανάπτυξης.
6ος Μήνας Τα βλέφαρα χωρίζονται και ανοίγουν τα μάτια.
3ο Τρίμηνο 7ος Μήνας Εναπόθεση λίπους. Το έμβρυο αντιδρά στο φως, τον ήχο, και τον πόνο.
8ος Μήνας Εναπόθεση λίπους. Ταχεία ανάπτυξη του εγκεφάλου. Οι πνεύμονες ωριμάζουν ακόμα.
9ος Μήνας Οι πνεύμονες ωριμάζουν, τα αντανακλαστικά συντονίζονται.

 

Το στρες της αποσυμπίεσης στην Εγκυμοσύνη

Ένα άλλο ζήτημα προς εξέταση είναι ο σχετικός κίνδυνος του στρες κατά την αποσυμπίεση για τη μητέρα και το έμβρυο. Το αίμα που επιστρέφει στην καρδιά από το σώμα μπορεί να περιέχει φυσαλίδες23. Τα πρόβατα έχουν μελετηθεί συχνά λόγω της ομοιότητας μεταξύ του πρόβειου και του ανθρώπινου πλακούντα. Μερικές φορές σχηματίστηκαν φυσαλίδες σε έμβρυα προβάτων των οποίων οι μητέρες υποβλήθηκαν σε καταδύσεις αποσυμπίεσης (σύμφωνα με τους καταδυτικούς πίνακες του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ), ακόμη και όταν οι μητέρες δεν έδειξαν σημάδια Νόσου των Δυτών13,21.

Όταν οι προβατίνες εμφάνιζαν συμπτώματα Νόσου των Δυτών, τα έμβρυα επέδειξαν ακόμη πιο δραματικά συμπτώματα. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι ήταν σε θέση να πουν ότι ένα έμβρυο είχε φυσαλίδες με την ανίχνευση της πρώιμης καρδιακής αρρυθμίας21. Για το έμβρυο, αυτές οι αρρυθμίες θα μπορούσαν να αποβούν μοιραίες. Κάποια πρόβατα των οποίων η μητέρα είχε «καταδυθεί» στο τέλος της κύησης, έδειξαν αδυναμία των άκρων και ελαττώματα της σπονδυλικής που συνδέονται με τη Νόσο των Δυτών, ακόμη και αν η μητέρα δεν είχε συμπτώματα21.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και καιρό τις λεγόμενες «σιωπηλές φυσαλίδες» – εκείνες που δεν συνδέονται με συμπτώματα Νόσου και δημιουργούνται μετά από κατάδυση (σημείωση: Ο όρος αυτός πιστώνεται στον Dr. Albert Behnke, έναν πρωτοπόρο στην έρευνα για τη σύγχρονη καταδυτική ιατρική και φυσιολογία4). Πλήρως λειτουργικοί πνεύμονες είναι εξαιρετικά αποτελεσματικοί στο φιλτράρισμα των φυσαλίδων στην κυκλοφορία του αίματος. Στο έμβρυο όμως, το περισσότερο αίμα παρακάμπτει τους πνεύμονες (μέσω του ωοειδούς τμήματος και του αρτηριακού πόρου στην καρδιά) και η ανταλλαγή αερίων πραγματοποιείται μέσω του πλακούντα. Έτσι, το φιλτράρισμα των φυσαλίδων δεν συμβαίνει εντός του εμβρύου. Αυτό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για αρτηριακή εμβολή αέρα (AGE), με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες.

 

Στο παρακάτω κατατοπιστικό video μπορείτε να παρακολουθήσετε πως ακριβώς συμβαίνει αυτή η παράκαμψη στο έμβρυο (γλώσσα: Αγγλικά).

Εγκυμοσύνη και Κατάδυση

Η κυκλοφορία του αίματος στο έμβρυο απαιτεί περαιτέρω εξέταση. Κατά τη διάρκεια μιας σειράς καταδύσεων που προβατίνες εκτέθηκαν σε 100% οξυγόνο σε πίεση περιβάλλοντος 3 ΑΤΑ για περίπου 50 λεπτά, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι διακλαδώσεις του κυκλοφορικού άρχισαν να κλείνουν. Η ροή μέσω της ωοειδούς βαλβίδας μειώθηκε κατά 50%, και η ροή στον αρτηριακό πόρο έπεσε στο μηδέν ή ακόμα και αντιστράφηκε2.

Μόλις ολοκληρώθηκαν οι καταδύσεις, η κυκλοφορία επανήλθε στην κανονική ροή και οι ερευνητές δεν παρατήρησαν οποιαδήποτε αρνητική επίπτωση από την προσωρινή αλλαγή. Δεν ήταν εμφανές εάν το έμβρυο υπέστη κάποιες συνέπειες.

Τα δεδομένα της μελέτης στα ζώα μπορούν να συγκριθούν και συνδυαστούν με την κατάδυση ενός ανθρώπου. Πρόωρη στένωση του αρτηριακού πόρου κατά τη διάρκεια της κύησης στον άνθρωπο έχει συνδεθεί με καρδιακή ανεπάρκεια1,3,18 και θάνατο του εμβρύου3,5,18. Τέτοια στένωση μπορεί να προκληθεί ακούσια από παρατεταμένη χρήση της ινδομεθακίνης, ενός φαρμάκου που χρησιμοποιείται συνήθως για να σταματήσει τον πρόωρο τοκετό9. Αν οι καταδύσεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν τα παραπάνω προβλήματα είναι αβέβαιο, αλλά θα πρέπει να εξετάζεται ως ενδεχόμενο.

 

Πρακτικές σκέψεις

Εκτός από τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο, οι αλλαγές στο σώμα μιας γυναίκας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να κάνουν την κατάδυση προβληματική. Η διόγκωση των βλεννογόνων μεμβρανών στα ιγμόρεια θα μπορούσε να κάνει την εξίσωση του αυτιού δύσκολη8,10 και η ναυτία μπορεί να προκαλέσει δυσφορία10,27.

Πρέπει να εκτιμηθούν επίσης οι φυσικές πτυχές σε μία κατάδυση. Η αυξανόμενη σε μέγεθος κοιλιά μιας γυναίκας θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα στο φόρεμα της στολής, του τζάκετ, της ζώνης βαρών, και του όλου εξοπλισμού. Εκτός από τους εγγενείς κινδύνους που συνδέονται με τον κακώς τοποθετημένο εξοπλισμό, η κατάδυση στην εγκυμοσύνη απλά μπορεί να μην είναι ευχάριστη.

 

Αποφάσεις

Ψάχνοντας μέσα στην υπάρχουσα βιβλιογραφία καταλαβαίνουμε γιατί υπάρχει θέμα προς συζήτηση . Τα δεδομένα είναι περιορισμένα και σε πολλές περιπτώσεις αντιφατικά. Αν και αυτό καθιστά την εξαγωγή συμπερασμάτων πιο δύσκολη, δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει. Η επιστήμη είναι πολύ σπάνια τόσο σαφής όσο θα θέλαμε. Είναι δύσκολο να σχεδιάσουμε ένα ηθικό πείραμα που δοκιμάζει μόνο τη μεταβλητή που ενδιαφερόμαστε και να ελέγχει όλες τις υπόλοιπες. Η δουλειά του ερευνητή είναι να σχεδιάσει τα καλύτερα δυνατά πειράματα, και είναι ευθύνη του ίδιου του ατόμου να εξετάσει τα αποτελέσματα και να αποφασίσει πώς να ανταποκριθεί καλύτερα σε αυτά.

Η επιστήμη είναι πολύ σπάνια τόσο σαφής όσο θα θέλαμε.
Αν δεν υπάρχει ένας καλός λόγος να το πάρει, να το αποφύγει

Το ζήτημα της κατάδυσης κατά την εγκυμοσύνη είναι δύσκολο να μελετηθεί αφού η τάση είναι να απέχουν οι γυναίκες από την κατάδυση24. Οι περισσότεροι ιατροί αντιμετωπίζουν τις καταδύσεις όπως θα έκαναν με οποιοδήποτε φάρμακο για το οποίο τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την εγκυμοσύνη δεν είναι αρκετά: Αν δεν υπάρχει ένας καλός λόγος να το πάρει, να το αποφύγει.

Όποιος καταδύεται κατά λάθος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ωστόσο, μπορεί να παρηγορηθεί από ανεπίσημα στοιχεία από γυναίκες που ανέφεραν επαναλαμβανόμενες καταδύσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης χωρίς περιπλοκές. Είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για να δικαιολογήσουν τον τερματισμό της εγκυμοσύνης. Επιπλέον, εάν κριθεί αναγκαία η χρήση υπερβαρικού οξυγόνου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (για παράδειγμα για τη θεραπεία της δηλητηρίασης από μονοξείδιο του άνθρακα) τα στοιχεία δείχνουν ότι ο κίνδυνος για το έμβρυο είναι μικρότερος κάνοντας τη θεραπεία απ’ ότι χωρίς.

H συνετή απόφαση είναι να αποφεύγονται οι καταδύσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Το συνολικό συμπέρασμα από τη βιβλιογραφία είναι ότι ενώ η επίδραση μπορεί να είναι μικρή, οι καταδύσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αυξάνουν τον κίνδυνο για το έμβρυο και οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές. Εκτιμώντας αυτούς τους παράγοντες, η συνετή απόφαση είναι να αποφεύγονται οι καταδύσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ενώ είναι πιθανό κάποιες καταδύσεις να μπορούν να ολοκληρωθούν χωρίς επιπτώσεις, ο κίνδυνος σε οποιαδήποτε έκθεση σε υπερβαρικό περιβάλλον δε μπορεί να προσδιοριστεί από τα υπάρχοντα δεδομένα. Λαμβάνοντας υπόψη τις ηθικές προκλήσεις μιας έρευνας σχετικά με τις καταδύσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και το γεγονός ότι η κατάδυση αποτελεί έναν πιθανό κίνδυνο που μπορεί να αποφευχθεί, είναι απίθανο να γίνουν μελέτες για να διαπιστωθούν οι απόλυτοι κίνδυνοι στο άμεσο μέλλον.

 

Για τους συγγραφείς

HEATHER HELD

Προπτυχιακές σπουδές στη βιοϊατρική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο του Texas A&M, το Δεκέμβριο του 2005.
Είχε τοποθετηθεί στο Κέντρο Υπερβαρικής Ιατρικής και Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας στο Duke University Medical Center, Durham, NC, ως ερευνητικός ασκούμενος της DAN το καλοκαίρι του 2006.

NEAL POLLOCK

Φυσιολόγος ερευνητής στο Κέντρο Υπερβαρικής Ιατρικής και Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας, στο Duke University Medical Center, Durham, N.C.

Το παρόν άρθρο είναι ελεύθερη μετάφραση από το άρθρο στην ιστοσελίδα της DAN – Divers Alert Network

Για οποιαδήποτε υπόδειξη, πρόταση μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον webmaster

 

Αναφορές

1. Arcilla RA, Thilenius OG, Ranniger K. Congestive heart failure from suspected ductal closure in utero. Journal of Pediatrics 1969;75(1):74-8.

2. Assali NS, Kirschbaum TH, Dilts PV Jr. Effects of hyperbaric oxygen on uteroplacental and fetal circulation. Circulation Research 1968;22(5):573-88.

3. Becker AE, Becker MJ, Wagenvoort CA. Premature contraction of the ductus arteriosus: a cause of foetal death. Journal of Pathology 1977;121(2):187-91.

4. Behnke AR. Decompression sickness:advances and interpretations. Aerospace Medicine 1971; 42(3):255-267.

5. Ben-David Y, Hallak, M, Rotschild A, Sorokin Y, Auslender R, Abramovici H. Indomethacin and fetal ductus arteriosus: complete closure after cessation of prolonged therapeutic course. Fetal Diagnosis and Therapy 1996;11(5):341-4.

6. Bolton ME, Alamo AL. Lack of teratogenic effects of air at high ambient pressure in rats. Teratology 1981;24:181-5.

7. Bolton ME. Scuba diving and fetal well-being: a survey of 208 women. Undersea Biomedical Research 1980;7(3):183-9.

8. Breathnach F, Geoghegan T, Daly S, Turner MJ. Air travel in pregnancy: the air-born study. Irish Medical Journal 2004;97(6):167-8.

9. Briggs GG, Freeman RK, Yaffe SJ. Drugs in Pregnancy and Lactation. 6th ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2002. p. xxiv, 705/i-13/i.

10. Camporesi EM. Diving and pregnancy. Seminars in Perinatology 1996;20(4):292-302.

11. Ferm VH. Teratogenic effects of hyperbaric oxygen. Proceedings of the society for experimental biology and medicine 1964;116:975-6.

12. Ferm, VH. The use of the golden hamster in experimental teratology. Lab Animal Care 1967;17(5):452-62.

13. Fife WP, Simmang C, Kitzman JV. Susceptibility of fetal sheep to acute decompression sickness. Undersea Biomedical Research 1978;5(3):287-92.

14. Fujikura T. Retrolental fibroplasia and prematurity in newborn rabbits induced by maternal hyperoxia. American Journal of Obstetrics and Gynecology 1964:90(7): 854-8.

15. Gilman SC, Bradley ME, Greene KM, Fischer GJ. Fetal development: effects of decompression sickness and treatment. Aviation, Space, and Environmental Medicine 1983;54(11):1040-2.

16. Gilman SC, Greene KM, Bradley ME, Biersner RJ. Fetal development: effects of simulated diving and hyperbaric oxygen treatment. Undersea Biomedical Research 1982;9(4):297-304.

17. How your baby grows [Online]. 2006 [cited 2006 Jul 11]; Available from: URL: http://www.marchofdimes.com/pnhec/1808_2134.asp

18. Harlass FE, Duff P, Brady K, Read J. Hydrops fetalis and premature closure of the ductus arteriosus: a review. Obstetrical and Gynecological Survey 1989;44(7): 541-3.19. Joiner JT, editor. NOAA diving manual. 4th ed. Flagstaff: Best Publishing Company; 2001.

20. Miller PD, Telford IR, Haas GR. Effect of hyperbaric oxygen on cardiogenesis in the rat. Biology of the Neonate 1971;17(1):44-52.

21. Powell MR, Smith MT. Fetal and maternal bubbles detected noninvasively in sheep and goats following hyperbaric decompression. Undersea Biomedical Research 1985;12(1):59-67.

22. Shumand T, editor. Pregnancy: your baby’s growth and development [Online]. 2005 Nov [cited 2006 Jul 11];
Available fro URL: http://www.webmd.com/content/article/51/40829.htm http://www.webmd.com/content/article/51/40805.htm
http://www.webmd.com/content/article/51/40817.htm

23. Spencer MP. Decompression limits for compressed air determined by ultrasonically detected blood bubbles. Journal of Applied Physiology 1976;40(2):229-35.

24. St Leger Dowse M, Gunby A, Moncad R, Fife C, Bryson P. Scuba diving and pregnancy: can we determine safe limits? Journal of Obstetrics and Gynaecology 2006;26(6):509-13.

25. Stock MK, Lanphier EH, Anderson DF, Anderson LC, Phernetton TM, Rankin JHG. Responses of fetal sheep to simulated no-decompression dives. Journal of Applied Physiology 1980;40(5):776-80.

26. Telford IR, Miller PD, Haas GF. Hyperbaric oxygen causes fetal wastage in rats. Lancet 1969; 2:220-1.

27. Uguccioni DM, Moon RE, Taylor MB. DAN explores fitness and diving issues for women. In: The DAN guide to dive medical frequently asked questions (FAQs). Durham: Divers Alert Network; 2003:209-15.

28. Willson JR, Blessed WB, Blackburn PJ. Hyperbaric exposure during pregnancy in sheep: staged and rapid decompression. Undersea Biomedical Research 1983;10(1):11-5

 

No Comments

Post a Comment